Disyorkan, 2020

Pilihan Editor

Perbezaan Antara Rang Undang-Undang Pertukaran dan Nota Promosi

Instrumen boleh niaga adalah dokumen komersial secara bertulis, yang mengandungi pesanan untuk pembayaran wang sama ada atas permintaan atau selepas masa tertentu. Ini terdiri daripada tiga jenis, iaitu bil pertukaran, nota janji hutang dan cek. Terdapat contoh apabila bil pertukaran disandingkan dengan nota janji hutang. Perbezaan asas di antara Rang Undang-Undang Pertukaran dan Nota Promosi adalah bahawa bekas itu mempunyai perintah untuk membayar wang manakala yang terakhir mengandungi janji untuk membayar wang.

Penerimaan adalah salah satu elemen utama, yang membezakan dua instrumen komersil, iaitu bil pertukaran perlu diterima, supaya menjadi berkesan. Sebaliknya, nota janji hutang tidak memerlukan apa-apa jenis penerimaan. Oleh itu, apabila seseorang bekerja dengan kedua-duanya, dia harus diketahui tentang makna dan ciri-cirinya.

Carta Perbandingan

Asas untuk PerbandinganRang Undang-Undang PertukaranNota Promosi
MaknaBill of Exchange adalah instrumen secara bertulis yang menunjukkan keberhutangan pembeli terhadap penjual barang.Nota janji hutang adalah janji bertulis yang dibuat oleh penghutang untuk membayar jumlah wang tertentu kepada pemiutang pada tarikh yang ditetapkan pada masa hadapan.
Ditakrifkan dalamSeksyen 5 Akta Instrumen Boleh Niaga, 1881.Seksyen 4 Akta Instrumen Boleh Niaga, 1881.
Pihak-pihakTiga pihak, iaitu laci, penerima undi dan penerima.Dua pihak, iaitu laci dan penerima.
Ditarik olehPemiutangDebitur
Liabiliti PenciptaMenengah dan bersyaratUtama dan mutlak
Bolehkah pembuat dan penerima menjadi orang yang sama?YaTidak
SalinanRang undang-undang boleh dilampirkan dalam salinan.Nota Promosi tidak dapat diisi dalam salinan.
DishonorNotis perlu diberikan kepada semua pihak yang terlibat.Notis tidak perlu diberikan kepada pembuat.

Takrif Bil Pertukaran

Rang Undang-Undang Pertukaran adalah dokumen bertulis yang ditandai dengan ditandatangani oleh laci yang membawa perintah tanpa syarat yang mengarahkan (tidak memerintahkan) seseorang untuk membayar jumlah tertentu kepada orang tertentu atau kepada perintah orang tertentu atau pemegang instrumen itu. Syarat-syarat berikut perlu dipenuhi:

  • Rang undang-undang itu mestilah bertarikh dengan betul.
  • Ia mesti mengandungi pesanan, iaitu laci instrumen yang mengarahkan penerima untuk membayar jumlah tertentu kepada penerima.
  • Mesti ditandatangani oleh pembuat rang undang-undang.
  • Pelamar mesti menerima Rang Undang-Undang.
  • Perintah untuk membayar wang sahaja dan jumlahnya mestilah pasti.
  • Menyerahkan bil kepada penerima adalah suatu keharusan.

Jenis Rang Undang-Undang Pertukaran

Pemiutang menjadikan Bill of Exchange. Ia digunakan dalam perniagaan untuk menyelesaikan hutang antara pihak-pihak.

Definisi Nota Promosi

Surat nota janji adalah instrumen boleh niaga, yang mengandungi janji bersyarat tanpa syarat, dicap dan ditandatangani oleh laci, untuk membayar sejumlah wang tertentu kepada orang tertentu atau perintah orang tertentu. Ia dibuat oleh penghutang untuk meminjam wang dari pemiutang. Ciri-ciri nota janji hutang adalah seperti di bawah:

  • Nota itu mestilah secara bertulis yang membawa janji bertulis untuk membayar wang kepada pemiutang.
  • Tandatangan penjual iaitu laci catatan mesti ada di sana.
  • Tarikh di mana nota itu perlu dibayar.
  • Kedua-dua penjual dan promisinya perlu pasti.
  • Jumlah wang mestilah pasti.
  • Mata wang undang-undang negara harus digunakan untuk menunaikan hutang.

Promosi Nota tidak termasuk nota mata wang atau nota bank.

Perbezaan Utama antara Nota Pertukaran dan Nota Promosi

Berikut adalah perbezaan utama antara bil pertukaran dan nota promissory:

  1. Bill of Exchange adalah instrumen kewangan yang menunjukkan wang yang terhutang oleh pembeli kepada penjual. Nota Promissory adalah dokumen bertulis di mana penghutang menjanjikan pemiutang bahawa amaun yang terhutang akan dibayar pada tarikh yang ditetapkan pada masa hadapan.
  2. Bill of Exchange ditakrifkan dalam Seksyen 5 Akta Instrumen Boleh Niaga, 1881 manakala Nota Promissory ditakrifkan dalam Seksyen 4.
  3. Dalam bil pertukaran, terdapat tiga pihak manakala dalam hal nota janji hutang jumlah pihak adalah 2.
  4. Pengeluar mencipta Rang Undang-Undang Pertukaran. Sebaliknya, Promissory Note disediakan oleh penghutang.
  5. Liabiliti pembuat tagihan pertukaran adalah sekunder dan bersyarat. Sebaliknya, liabiliti pembuat surat janji hutang adalah utama dan mutlak.
  6. Rang Undang-Undang Pertukaran boleh dibuat dalam salinan, tetapi Promissory Note tidak boleh dibuat dalam set.
  7. Dalam kes bil pertukaran, laci dan penerima boleh menjadi orang yang sama yang tidak mungkin dalam kes Nota Promosi.
  8. Notis pencabutan bil pertukaran mesti diberikan kepada semua pihak yang bersangkutan, namun, dalam hal nota janji hutang notis tersebut tidak perlu diberikan kepada pembuat.

Kesimpulannya

Seiring dengan perbezaan di antara rang undang-undang pertukaran dan nota janji hutang, terdapat beberapa persamaan seperti kedua-dua instrumen tersebut tidak perlu dibayar kepada pembawa atas permintaan seperti Akta RBI, 1934. Tambahan pula, rawatan Bil Pertukaran atau Nota Promosi adalah sebagai di bawah- Bills Receivable : Pembayaran penerima tagihan dan nota. dan bil yang boleh dibayar : laci nota dan penerima bayaran bil.

Top